Jákvæðnin í lágmarki.

Bensínljós, vanlíðan, peningaskortur, núðlur, heimþrá, áhyggjur...

...Allt eru þetta orð sem að má nota til að lýsa síðastliðnum ca. fjórum mánuðum. Og ég bíð óþreyjufull eftir að þessu ljúki og það sem áður einkenndi tilveru mína láti vita af sér á ný. Gleði, peningar, djamm, vinir, fjölskyldan. Fyrst og fremst hamingjusemi. Ég get ekki beðið eftir að finna fyrir hamingjusemi að nýju. Algjörri hamingjusemi. Þar sem mér finnst ég ekki vanta neitt, þar sem ég hef allt sem ég þarf til að vera á lífi. Nema í þessu tilviki Söru elskuna mína, en sem betur fer aðeins um tímaskeið þar sem hún kemur vestur áður en ég veit af. Ég hlakka svo til þegar bókstafleg merking orðanna "fátækur námsmaður" á ekki við mig lengur. Þegar ég get bara búið hjá mömmu minni og Gunnari stjúppabba mínum, með litlu systir mína í næsta herbergi. Borðað með þeim og spjallað um lífið og tilveruna. Sótt skóla á Ísafirði þar sem allir mínir helstu vinir eru og haft Eyrargötu 1 sem annað heimili, heimilið hans Svavars. Djammað eins og ég var vön að gera fyrir vestan og legið í leti eins og ég var líka vön að gera. Leyft öllum heimsins áhyggjum að hverfa af mínum öxlum og hafa bara áhyggjur af því gamla góða...
Já eins og vel má lesa úr þessum orðum mínum þá á borgarlífið ekkert svo alltof vel við mig. Ég elska Reykjavík og get vel hugsað mér að búa hér í framtíðinni en að svo stöddu er hjartað á Flateyri. Og af því er ég ekkert nema stolt. Ég og Svavar fórum suður með það fyrir leiðarljósi að prófa eitthvað nýtt, mennta okkur og sjá hvernig við myndum "fúnkera" í borginni. Við gerðum það eftir bestu geti og tókum sameiginlega ákvörðum um það að fara bara heim aftur. Um óákveðinn tíma, þetta verður allt saman að koma í ljós. Áætlaður langþráður komudagur heim á litlu elskulegu Flateyri mína er 4.desember ef allt fer eftir óskum. Ég náði nefnilega að ganga frá því þannig að ég get fengið að taka síðasta prófið mitt (sem er þann 10. des) í gamla skólanum mínum á Flateyri. Þar ætlar einhver frábær einstaklingur að bjarga mér og sitja yfir mér þreyta íslenskupróf úr ÍSL 503, guð hjálpi mér.

En annars er ég í prófum fyrsta, annan og fjórða og ætla ég mér bara að setjast beint uppí bíl og bruna af stað þegar síðasta prófinu er lokið.
Og ég hlakka svo til. Það er svo margt spennandi framundan. Ég þarf bara að þrauka þessa nokkru daga, klára prófin með prýði og leggja svo af stað heim á leið. Þá er ég viss um að jákvæðnin rýkur uppí hámark og hamingjusemi og gleði gera vart við sig á ný. Jólin og áramótin eru á næstu grösum. Það er ótrúlegt að hugsa til þess að það sé bara mánuður í þessi ósköp, en ég bíð spennt og tek þeim opnum örmum. Mér finnst svo gaman þegar fólk er að byrja að skreyta. Það er einn í götunni okkar komin með jólaljós útí garð, uppá þak og í gluggana. Það leyfir mér að brosa í skammdeginu.
Þetta blogg er heldur þunglyndislegra en síðasta blogg mitt þar sem það einkenndist af jákvæðum straumum, en ætli maður þurfi ekki að jafna þetta út aðeins. Annars þarf engar áhyggjur að hafa af mér, þetta er bara einn af þessum slæmu dögum sem maður fær nú stundum. En tilhugsunin um það að ég komi heim eftir 10 daga (og þeim fer fækkandi) heldur mér gangandi, og að sjálfsögðu núðlurnar góðu ! Ótrúlegt hvað þær geta slegið á hungur.

Annars ætla ég bara að láta þetta gott heita, vildi bara aðeins láta vita af mér og staðfesta komu mína á Flateyri þann fjórða ;) Takk fyrir mig í bili,
Jónína Borgarbúi.

Óójááá...

Jæja, núna er ég jákvæð. Ég er búin að ákveða að ég ætla að reyna að vera jákvæð alla þessa viku. Það er gaman að vera jákvæður og láta sér hlakka til ýmissa hluta. Í dag veit ég að það eru 19 skóladagar eftir. Í dag veit ég að það eru ca. 38 dagar þangað til að ég flyt vestur aftur. Í dag veit ég að allt gengur upp með leiguna og við þurfum ekki að borga leigu fyrir desember mánuð. Í dag veit ég að ég er dugleg í vinnunni minni og það sem ég geri þar er vel metið og mér var boðið að verða vaktstjóri, sem er ekki slæmt eftir einn og hálfan mánuð. Í dag veit ég að ef ég verð dugleg að mæta í skólann þá verður mætingin mín bara miklu miklu betri en ég átti von á í lok annarinnar. Í dag veit ég að ég á frábæran kærasta, frábæra fjölskyldu og yndislega vini. Í dag veit ég að það er ball með Páli Óskari á fimmtudaginn næstkomandi í skólanum mínum og ég ætla kannski að láta sjá mig þar. Í dag veit ég að ég get látið mér hlakka til næstu helgi því að þá þarf ég ekki að vinna og þá get ég bara leikið mér og hangið í leti.
Ég vona að ég hafi smitað einhvern af jákvæðinni minni. Maður á að reyna að vera meðvitaður um það sem maður á og það sem maður gerir vel og reyna að einblína á það í staðinn fyrir allt það slæma. Ég ætla að gera það. Ég lifi góðu lífi og ég er þakklát fyrir það.

Í gær lét ég loksins verða að því að keyra til Grindavíkur með honum Svavari að heimsækja Helgu Jónínu frænku mína og Gumma. Fjölskyldan þeirra er yndisleg, hún á þrjú yndisleg börn og það var svo gaman að kíkja í heimsókn til þeirra. Svo var mér boðið til Ragga frænda og Tótu frænku í mat í gærkvöldi. Ég og Svavar fórum þangað og gæddum okkur á alvöru lambalæri með öllu tilheyrandi, það var svo ljúft. Þar var líka hann Kristján Atli uppáhalds frændi, með Lilju konunni sinni og yndislegu litlu stelpunni þeirra. Það er svo gaman hvað börn geta gert fyrir mann. Börn geta glatt svo mikið. Ég á svo mikið af æðislegum frændsystkinum. Þetta var frábær dagur. Ég var reyndar orðin svolítið þreytt þegar við komum svo loksins heim því að ég var líka að vinna í gærmorgun. Þannig að það var ekki leiðinlegt að leggjast á koddann í gærkvöldi, loka augunum og steinrotast!

Annars ætla ég ekkert að hafa þetta neitt mikið lengra. Ætla bara að fara að hlusta á hann Björgvin í fjölmiðlafræði. Það er nú ágætur tími.
En ég heyri í ykkur, veriði góð við allt og alla.
Bææææ ;)

Blogg, ræða það eitthvað eða ?

Já góðan daginn.
Það eru nú bara nokkrar vikur síðan ég bloggaði síðast, og það er ekki gott. En það hefur margt gerst síðan síðast þegar ég bloggaði. Ég og Sara fórum vestur og það var ekkert smá gaman. Við skemmtum okkur konunglega og það er alltaf gott að komast heim. Svo kom ég suður aftur og var búin að vera hér í 5 daga þegar ég fékk þær ömurlegu fréttir að afi minn lést, ætla ekkert að tala um það neitt annað en að ég elska afa og ég sakna hans og þetta er ömurlegt. En ég allavega fór vestur aftur á sunnudeginum og var bara fyrir vestan í viku. Miklu betra og bara nauðsynlegt að vera í faðmi fjölskyldunnar á svona erfiðum tíma. En það var mjög gott að geta bara komist heim og verið hjá þeim.

Annars fyrir utan þetta leiðindar atvik þá segi ég bara allt ágætt. Maður lærir að lifa með svona hlutum þó það sé erfitt. Ég og Svavar erum búin að ákveða það að við ætlum að flytja vestur eftir áramót. Ég get ekki beðið. Þannig að eftir nákvæmlega 42 daga verð ég flutt vestur aftur, og ég get ekki beðið. Ég get ekki hamið mig af spenning við að komast bara aftur vestur og búa hjá mömmu minni :) Það verður æðislegt. Ég ætla sumsé bara að klára jólaprófin og bruna svo bara vestur strax sama dag og síðasta prófi lýkur helst. Annars er bara brjálað að gera hjá mér þessa dagana. Brjálað að gera í skólanum því að eins og ég hef örugglega áður minnst á þá tekst kennurum alltaf að setja verkefni og próf á sömu dögunum, þannig að dagarnir mínir fara bara í það að vera í skóla og læra svo.

Ég ætla ekkert að hafa þetta neitt mikið lengra í bili, þarf að fara að fylgjast með í sögu. Heimsstyrjöldin Seinni er topicið núna, það er ekki leiðinlegt. Vildi bara láta vita að ég væri á lífi. Blogga fljótlega aftur :)
Bæ í bili.

Heim ..

Jæja, í dag er miðvikudagurinn 8.október. Það er miðvikudagur sem ég er búin að bíða eftir ótrúlega lengi. Ég og Sara erum búnar að bíða eftir þessum degi saman. Við erum búnar að bíða eftir þessum miðvikudegi síðan við ákváðum að fara heim. Já í dag ætlum við að fara heim. Og ég hlakka svo til. Við ætlum að leggja af stað keyrand í dag klukkan 2 og ég er að vona að við verðum komnar svona um 8 leytið, sem við ættum alveg að geta ef að allt gengur vel. Ef að við verðum komnar svona í kringum átta ætlum við að fara á Thai Koon í kvöld og fá okkur að borða. Við erum báðar búnar að sakna Thai Koon. Ég hlakka svo til að geta fengið mér skammt af kjúklingi í hnetusósu, mikið af hrísgrjónum, súrsæt sósa og vatnsglas! Þetta er bara það besta sem ég fæ. Ég kann næstum því að búa til alveg eins rétt og þessi, hann er allavega alveg skuggalega líkur honum og yfir því er ég mjög glöð. En já, ég ætla að hætta að tala um Thai Koon því að þá verð ég svöng, og ég er alveg nógu svöng fyrir þannig að ég meika það ekki að verða svengri.
Annars já, við ætlum sumsé heim í því tilefni að það er langa helgin í skólanum, við erum þyrstar í djamm og mig langar óhemju mikið að geta kúrt mig uppí sófa heima hjá mömmu og hafa það næs. Þannig að hvernig sem þessi helgi fer, þá getur hún ekki klikkað. Heima í Önundarfirðinum mínum, í mjög stuttri fjarlægð frá öllum mínum uppáhalds vinkonu og öllum þeim sem ég held mest uppá. Ég ætla nú reyndar að skilja hann Svavar eftir í stórborginni, vona að hann fari sér ekki af voða. Nei, ég held að það verði allt í lagi með hann. Fínt að fá smá frí frá hvort öðru, en það að hann sé eftir í reykjavík gerir það líka örugglega aðeins auðveldara að yfirgefa flateyri og keyra suður á sunnudaginn. Já, ég ætlaði nú ekki að drekkja ykkur lesendum góðum í söknuði og tal um Flateyri. Þar verð ég allavega um helgina og ég get ekki beðið!

Það er 40% afsláttur í Dressmann út þessa viku, og það þykir mér ekki slæmt. Allavega slysuðumst ég og Svavar þangað inn í gær og náðum að nýta okkur þennan líka svakalega afslátt. Gátum keypt tvær peysur og tvær buxur fyrir undir 10 þúsund kall og þetta voru fínar flíkur. Ótrúlega sátt við að hafa gert þessi kjarakaup. Aldrei leiðinlegt að spara og eiga nýdressaðan kærasta!

Já, það er aldeilis gaman að vera til á Íslandi í dag. Ætla reyndar ekkert að ræða um það í þessu bloggi, nóg er um þetta rætt þannig að ég ætla ekkert að fara að bæta neitt ofan á það. Ég er bara fegin að vera ung og ekki með nein lán eða neitt svoleiðis. Þetta er svakalegt, það er það eina sem ég segi. Alveg svakalegt! En ég ætla ekki að hugsa um það því að ég er að fara til Flateyrar í dag og það tekur alla depurð, áhyggjur og leiðindi í burtu. Flateyriiiiiii !

Annars nenni ég ekkert að hafa þetta neitt mikið lengra, þarf að fara að klára að gera ýmislegt svo að hægt sé að fara í burtu frá borginni. Takk fyrir mig
Jónína Rut :)

Heima er best ...

... því verður seint mótmælt á þessum bæ! Ég og Svavar lögðum af stað í ferðalag á fimmtudaginn eftir skóla, leið okkar var heitið heim á leið. Við ákváðum það bara á síðustu helgi að skreppa heim um þessa helgi og það var líka bara ein sú besta ákvörðun sem ég hef tekið svo vikum jafnvel mánuðum skiptir. Ég ákvað að reyna að halda því leyndu að ég væri að koma vestur, sem gekk bara svona ágætlega. Mamma og Gunnar voru allavega ekkert smá hissa og nokkrar af stelpunum :) Það var alveg það skemmtilegasta. Að sjá svipinn á mömmu þegar ég og Svavar löbbuðum inn heima það var bara best í heimi. Annars er þetta bara búið að vera frábært. Hitti allar stelpurnar í gær í skólanum og svo hittumst við allar í gærkvöldi og elduðum okkur saman og vorum bara í Singstar og höfðu það kósí, alveg ótrúlega gaman. Vantaði reyndar Söru, það var verst. En ég get bætt upp fyrir það því að ég held að það séu bara 10 eða 11 dagar þangað til við ætlum að tralla okkur aftur vestur! Shiiiit, ég hlakka svo til. Leggja af stað strax eftir skóla á miðvikudegi og heim eins seint á sunnudegi og hægt er. Ekkert betra en það! Heima er langbest.

Í kvöld er svona einhvers konar "uppskeruhátíð" hjá Hvíldarkletti, fyrirtækinu sem ég var að vinna hja síðastliðin tvö sumur, þannig að það verður fjör. Matur og skemmtiatriði á Vagninum og svo eftir það verður haldið dansiball. Djammað að vestfirskum sið, það gerist ekki betra. F1 Rauður stendur að sjálfsögðu fyrir balli sem hefur hingað til ekki klikkað þannig að ég geri miklar væntingar. Hvað sem líður verður þetta eflaust gaman, það getur varla klikkað að kíkja aðeins út á lífið með öllu uppáhalds fólkinu mínu. Stelpurnar stefna eiginlega allar á það að koma á ball þannig að ég er bara mjög jákvæð og bjartsýn. Annars er ótrúlega erfitt að vera komin vestur líka, hitta alla og sjá allt gamla góða. Ég kvíði fyrir því að keyra heim á morgun. Ég er alveg viss um að ég verð treg á því að stíga út í bíl og keyra í burtu, þó svo að það sé stutt þangað til að ég kem aftur. Mig langar helst bara að vera hérna áfram, alltaf. Ég hélt að það yrði svo fínt að komast í burtu og prófa eitthvað nýtt, en ég er búin að prófa það í tvo mánuði og mér finnst það bara fínt í bili. En neinei, það er ekki hægt að hugsa svona. Reykjavík hefur líka sína kosti og ég verð að herða upp hugann og yfirgefa Vestfirði, but I will be back! I'll always be back.

Annars ætla ég ekkert að hafa þetta neitt mikið lengra. Bíð bara með eftirvæntingu og spenningi eftir kvöldinu. Vona að það heppnist vel og ég hef enga trú á öðru. Þannig að ég kveð bara í bili, frá Súgundafirði, þar er ég stödd í augnablikinu.
Heyrumst fljótlega :)
Jónína Rut.

Back to reality

Góðan daginn góðir hálsar.
Það er alltaf pínulítil sorg sem fylgir því að vakna á mánudögum og átta sig á því að helgin sé búin. Ég upplifði það allavega í morgun, því er nú verr og miður. En nýrri viku fylgir ný helgi og bíð ég spennt eftir henni, að sjálfsögðu.
Þessi helgi var fínt. Foreldrar hans Svavars voru í heimsókn, það var mjög gaman. Á laugardaginn hitti ég þau aðeins og var svo bara að gera mig tilbúna til að fara í afmælið til Matthildar. Ég og Sara lögðum svo af stað og komumst heilar á húfu á leiðarenda. Það var ekkert smá gaman, við skemmtum okkur held ég langflest alveg konunglega. Það var allavega alveg yndislegt að hitta allar stelpurnar, Nínu Guðrúnu, Örnu, Ólafíu og Telmu. Það var frábært :) Ég var reyndar aðeins og hress, missti mig í hóstasaftinu hans afa og var farin að sofa um tvö leytið held ég. Heilsan í gær var líka bara eftir því, alveg yndislegt. Svo vorum við bara í gær með foreldrum hans Svavars, borðuðum lambalæri saman og fórum svo öll í bíó. Fórum á Mamma Mia, hún var ótrúlega skemmtileg. Ekkert smá gaman að hafa loksins séð hana, er búin að reyna að draga Svavar á hana síðan hún var sýnd á Ísafirði, og það eru næstum því tveir mánuðir síðan.

Ég ákvað að setja hérna inn eina mynd af mér og Svavari, en hún var tekin á útskriftadeginum hans. (Svona aðallega fyrir þig mamma mín, sýni þér restina seinna).
Aaaa sjitt, ég og Sara ætlum að fara í spinning á morgun! Ég er að deyja úr stressi. Vanalega er ég alveg ágætlega dauð eftir 20 mínútur á hjólinu en þarna erum við að tala um svona 40-50 mínútur, engin miskunn! En ég hlakka líka til, þetta verður bara gaman :) Þetta er að byrja í kópavogslauginni í dag þannig að ætlum að skella okkur á morgun, komumst ekki í dag því Sara er að vinna. Dugnaðarfákur! Mwehe.
Annars er ekkert mikið að frétta af mér. Ég þarf bara að vera dugleg að læra í þessari viku, ætla að setja mér það markmið að vera búin að klára öll verkefnin í þessari viku sem ég á að vera búin með 1.október. Núna ætla ég að vera dugleg. Grey's Anatomy verður bara að bíða smá.

Annars ætla ég ekki að hafa þetta lengra í dag, ætla að fara að hlusta á kennarann í fjölmiðlafræði. Stúlkur mínar, takk fyrir laugardagskvöldið ;* Búin að sakna ykkar ótrúlega mikið.
Hafiði það gott öllsömul. Bæ.

Tuttugu og tveir dagaaaar ...

Halló hjúkka!

Í dag eru nákvæmlega 20 og 2 dagar þangað til að ég og Sara ætlum að koma vestur. Reyndar höfum við nælt okkur í aukafarþega, Addý ætlar að koma með okkur. Við erum allar fátækir námsmenn þannig að fínt að geta bara deilt bíl og bensíni, þá er þetta nú ekkert svo stórvægilegt. Maður fer allavega ekki á hausinn við þessa ferð, það er nú víst. O neinei, þvert á móti. Því að ég ætla bara að vera í fæði á Hótel mömmu, tjilla og helst ekki að opna veskið mitt einu sinni. Mikið verður það nú ljúft. Ég hlakka svo til að ég fæ tár í augun við tilhugsunina! Og þetta er líka svo fljótt að líða ..

... Ójá! Núna er sko engin leti lengur. Það er ekki setið með tærnar útí loftið, borað í nebbann og horft á Grey's Anatomy allan liðlangan daginn. Núna hefur alvara lífsins tekið við af einhverru alvöru. Loksins kannski bara. Núna þarf ég að skipuleggja alla dagana mína svo að ég hafi tíma til að gera það sem ég þarf og langar til að gera. Tökum daginn í dag sem dæmi. Fór í skólann til hálf 4, þaðan beint í ræktina, úr ræktinni beint heim að skrifa þetta blogg og svo eru tvö verkefni sem þarf að ljúka þegar bloggið er komið. Elda matinn, brjóta saman smá þvott og svo get ég farið í sturtu, tjillað og haft það næs. Kannski meira að segja að ég horfi á einn Grey's Anatomy þátt ef að Svavar leyfir mér að ráða fjarstýringunni. Já, kvöldin eru alltaf best. Því þau ætla ég að reyna að eiga alveg frí, bara til að hanga í leti. Annars nota ég þau í að læra ef þess þarf. Jájá, núna er sumsé allt byrjað á fullu. Skólinn alveg að drekkja mér í verkefnum, vinnan kemur sterk inn sem og ræktin og svo að sjálfsögðu heimilisstörfin okkar góðu kæru lesendur.

Þó ég sé kannski pínu þreyttari fyrir vikið þegar ég leggst á koddan á kvöldin þá get ég nú huggað mig við það að mér leiðist þó ekki á meðan og tíminn er enn fljótari að líða. Því það styttist óðum í allt. Ég veit samt ekkert hvað það er sem mér finnst vera að styttast í, allavega langa helgin, tökum bara einn hlut í einu.

Samt finnst mér alltaf eins og ég búi bara í Reykjavík tímabundið, mér finnst eins og ég sé bara að bíða eftir því að fara heim aftur. Fara heim og það sé allt eins og það var. En ætli ég verði nú ekki að ýta þeirri hugsun i burtu. Ég er komin til Reykjavíkur og hér ætla ég mér að búa, nú allavega í einhvern tíma í viðbót. Annars er aldrei hægt að segja til um framtíðina, þess vegna er þetta nú allt saman birt með fyrirvara um breytingar. Hehe.

Stepbrothers! Stepbrothers! Stepbrothers! Ég og Svavar fórum á hana í bíó fyrir klinkið sem við höfðum safnað í bíósjóðinn okkar. Og hún var svo fyndin. Mér fannst það. Og honum fannst það reyndar líka. Ég hló og hló og hló. Jafn fyndna mynd hef ég ekki séð í langan tíma. Mig langaði bara að koma þessu á framfæri og ég hvet alla til að reyna sem fyrst að sjá þessa mynd. Alveg "möst" að sjá. Bætið þessu inná "to-do" listann ykkar lesendur góðir.

Annars fór ég á pínu skrall á síðustu helgi með Auði minni og Hrefnu minni. Hrefna eldaði ljúffengan kjuklingarrétt fyrir okkur og svo var sötrað og hlátrasköllin ómuðu. Takk fyrir mig stúlkur mínar.

Og á næstu helgi ætlar Matthildur megabeip að halda uppá afmælið sitt. Ég get ekki beðið. Nína Guðrún, Ólafía, Arna Sigríður og Telma ætla allar að láta sjá sig og það verður fagnaðarfundur. Nánari upplýsingar um þann viðburð síðar.

Annars ætla ég nú ekkert að hafa þetta neitt mikið lengra, mín bíður risastórt sálfræðiverkefni sem skila þarf á morgun og næstum því jafn stórt fjölmiðlafræðiverkefni sem átti helst að skilast í gær, en ég fékk að lengja deadline-ið þangað til á morgun.

...Þannig að ég kveð með miklum söknuði í hjarta. Tel niður dagana þangað til ég kemst til minnar heittelskuðu Flateyrar. Fjölskylda og vinir, ég sakna ykkar. Fólk sem búsett er í bænum eða nágrenni, þið eruð lukunnar pamfílar að hafa mig hér! Ég segi nú ekki annað. Nei grín.

Sælir!

Jónína Rut borgarbúi :)